Het grootste gedeelte van mijn carrière als student heb ik reactief doorgebracht. Het begon al met cijferen in de basisschool. Slechts hoogst zelden werkte ik op voorhand aan taken, en enkel sporadisch maakte ik tijdens het jaar een planning waar ik me aan hield. Één van de meest sprekende gevolgen: op de ochtend van de 21e mei 2007 was ik druk bezig aan de conclusie van mijn scriptie die ’s middags ingeleverd moest zijn. Ik heb het gehaald, jawel.
 
Elke examenperiode was een tijd van reactief crammen, en dikwijls heb ik me afgevraagd waarom ik tijdens het jaar niet wat proactiever geweest was. Als ik de verantwoordelijkheid en het initiatief had genomen om mijn cursussen ook naast de lessen open te slaan, was ik in de eerste kandidatuur de trein naar mijn examen Filosofie niet opgestapt terwijl ik het laatste hoofdstuk over Nietzsche nog moest lezen.
 
Het verhaal leert wel dat reactief leven niet slecht hoeft te zijn. Ik heb er tenslotte mijn diploma mee gehaald, en doorheen de schooljaren had ik door mijn gebrek aan proactiviteit op de universiteit meer tijd voor proactiviteit naast het schoolgebeuren.
 
Jeugd- en kinderwerk is vaak reactief zijn. Je móet wel inspelen op wat er gebeurt, anders strekt de kloof tussen werker en jongere zich uit voor je het weet. Op andere momenten kan je beter proactief zijn: jezelf de vraag stellen waar je naartoe wilt met de jongeren. Vervolgens neem je initiatieven en de verantwoordelijkheid om een overdacht pad in te slaan. Kiezen voor een traject van discipelschap. Kiezen voor sterke jongeren. Kiezen voor christenen die op hun eigen benen leren staan.
 
Vorige zaterdag, 25 oktober, werd tijdens de jeugdwerkersdag in Kortrijk dieper ingegaan op proactief zijn in het jeugdwerk. Hoe kan je bouwen aan een sterke jongerengroep in die paar jaar dat je jongeren bij je hebt? Zij die er niet bij waren, kunnen “the best of proactivity” meepikken op de Jeugdwerkersdag van 14 maart in Leuven.
 
En voor ik het vergeet: dat ik mijn diploma uiteindelijk gehaald heb, is alleen aan God te danken. Ik heb te veel geluk gehad om aan het toeval toe te schrijven…

 

Aafje Hunink – Hoofdredactrice SMAKER!