Er schuift een stoel bij

Ons adoptieverhaal is eigenlijk een verhaal dat nooit stopt. Toen we Jonah leerden kennen, voelde dat super speciaal. Wie maakt het nu mee dat je tijdens een kamp, in de coronaperiode, je biologische broer leert kennen, die dan ook nog is in een christelijk gezin is opgegroeid?

Vanaf het eerste moment familie

Sinds die eerste ontmoeting zijn we al vaak samen geweest. We gaan bijvoorbeeld samen
op vakantie met ons gezin en het gezin van Jonah. Dat zijn momenten waar we telkens naar
uitkijken. Na onze eerste ontmoeting zeiden we tegen elkaar: “We hebben er familie bij.” Dat
gevoel is er nog altijd.

Een nieuwe stoel aan tafel

Later leerden we ook onze halfzus kennen. In het begin was dat wat onwennig, mede omdat
zij al een stuk ouder is dan wij. Toch merkten we al snel dat leeftijd niet het belangrijkste is.
Tijdens onze ontmoeting via het adoptiecentrum kwamen er veel nieuwe verhalen en
informatie naar boven. Ze had al eerder contact gehad met onze biologische ouders en kon
daardoor dingen vertellen die voor ons helemaal nieuw waren.

Verhalen die nieuwe inzichten brengen

Dat was soms best even slikken. We hadden lange tijd eigenlijk geen duidelijk beeld van
onze biologische ouders, omdat we daar zo weinig over wisten. Door de gesprekken met
haar kregen we daar voor het eerst meer informatie over. Sommige dingen waren moeilijker
om te horen dan andere, maar tegelijkertijd hielp het ons om ons eigen verhaal beter te
begrijpen.

Steeds meer vertrouwd met elkaar

Ondertussen is ook de band met Jonah steeds sterker geworden. We spreken elkaar vaak
en proberen elkaar zoveel mogelijk te zien. In de weekends spreken we regelmatig af. Soms
wordt er eerst met vrienden afgesproken en daarna nog naar Jonah gegaan, of blijven we
een paar dagen bij elkaar. Ook spontaan afspreken is ondertussen heel normaal geworden.

We hebben door de tijd heen ontdekt dat we veel dezelfde interesses hebben. Zo zijn naar
de gym gaan en samen spelletjes spelen dingen die we graag doen. Onze vrienden
kennen Jonah ondertussen ook, en wij de vrienden van hem, waardoor het al natuurlijk is
om samen tijd door te brengen, ook in vriendengroepen. 

Een plek waar we altijd welkom zijn

Bij de familie van Jonah zijn we altijd welkom en voelt het als een tweede thuis. Wat begon
met een ontmoeting en veel vragen, is een band geworden die steeds sterker wordt. We
weten nog niet precies hoe de toekomst eruit gaat zien en welke familieleden we misschien
nog zullen leren kennen. Maar wat we wel zeker weten is dat we elkaar willen blijven zien,
samen dingen ondernemen, nieuwe herinneringen maken en elkaar steeds beter leren
kennen.

Het verhaal is dus nog lang niet afgelopen. 

Disclaimer
EJV wil op ejv.be christelijke jongeren een stem geven over (actuele) thema’s. Elke jongere schrijft in eigen naam, en zijn dus zelf verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wil je graag zelf een blog publiceren? Contacteer dan Loorke Kalkhuis via loorke.kalkhuis@ejv.be!