Hey!
Ik ben Jana, 15 jaar oud en ik zit in het vierde middelbaar. Ik heb nog niet veel ervaring met schrijven, maar toen ik gevraagd werd, dacht ik “waarom niet?”.
Altijd een beetje bang
Ik ben altijd al een vrij angstig persoon geweest. Ik ben vaak bang voor wat anderen over mij denken en voor afwijzing. Daardoor verstop ik mezelf soms en word ik heel stil, terwijl dat eigenlijk niet is wie ik écht ben.
Op het moment dat ik bang ben, komen er heel veel gedachten in mijn hoofd: “Je bent niet goed genoeg.”, “Niemand vindt jou leuk.”, “Je mag er niet zijn.”, “Je bent het niet waard om naar te luisteren.”
Vroeger wist ik niet wat ik daarmee moest doen, dus luisterde ik naar die gedachten en verstopte ik mezelf. Ondertussen lukt het al beter om ‘stop’ te zeggen tegen die leugens die soms nog steeds als waarheid aanvoelen.
Leren en groeien
Ik ben aan het leren, aan het groeien, maar het gaat langzaam. Soms voelt het alsof God van plan was om mij minder geliefd te doen voelen om mij te pesten. Terwijl ik eigenlijk weet dat dat niet zo is, maar soms voelt het wel zo.
Ik vind het best wel moeilijk en confronterend om anderen te zien die makkelijk kunnen praten in een groep of bij mensen die ze niet goed kennen. Voor mij is dat een grote uitdaging. Ik wil vechten tegen die gedachten en bewijzen dat ze ongelijk hebben. Maar het kost al zoveel energie om ze tegen te houden, dat er weinig overblijft om het dan ook echt te doen.
People pleasing
Ik ben ook een echte people pleaser: ik pas mezelf aan aan wat ik denk dat anderen van mij willen. Als ik bijvoorbeeld een schooltaak moet maken met iemand die het werk wat doorschuift naar mij, laat ik dat vaak gebeuren. Want als ik er iets van zeg, vindt die persoon mij misschien niet meer leuk. En ik wil graag dat mensen mij wél leuk vinden.
Zo zijn er veel dingen die ik doe die misschien goed lijken, maar waarvan de reden niet juist is. Ik doe het niet omdat ik die persoon liefheb, maar omdat ik wil dat die persoon míj liefheeft. En dat is niet juist.
Verandering
Ik ben aan het leren om te veranderen. Dat gaat traag, en dat irriteert me soms, omdat ik weinig vooruitgang zie. Maar als ik terugkijk naar de lagere school, of naar twee jaar geleden of zelfs zes maanden geleden, dan is er zoveel veranderd.
En dat ben ik niet, dat is Jezus.
Vertrouwen op Jezus
In dit proces leer ik Hem echt te vertrouwen. Ook al zie ik zelf geen vooruitgang en lijkt het alsof ik blijf zwemmen zonder verder te geraken, toch ben ik hier geraakt. En wie weet waar Hij mij in de toekomst zal brengen. Misschien gaat het sneller, misschien trager, maar hoe dan ook, ik ga er vollenbak voor. Ik blijf proberen. Ik blijf vallen en opstaan. Ik blijf ‘stop’ zeggen tegen de gedachten, ik blijf er met Jezus over praten, en ik blijf stappen zetten, ook al voelt alles nog nieuw. En Jezus doet de rest.
En misschien herken jij dat ook, dat groeien soms trager gaat dan je zou willen. Maar ik begin te leren dat langzaam ook goed is.
Volgende blog online: januari 2025
Disclaimer
EJV wil op ejv.be christelijke jongeren een stem geven over (actuele) thema’s. Elke jongere schrijft in eigen naam, en zijn dus zelf verantwoordelijk voor de inhoud van de tekst. Wil je graag zelf een blog publiceren? Contacteer dan Loorke Kalkhuis via loorke.kalkhuis@ejv.be!
