Nieuws

Bewust mama zijn in Coronatijd

Blogs

De schema’s vliegen ons om de oren, de juffen en meesters doen hun uiterste best om de belangrijkste dingen thuis te laten maken, het ene na het andere toffe idee bereikt ons via sociale media, de echtgenoot werkt thuis, het eten moet gemaakt worden, de was stapelt zich op, er MOET zoveel. Herkenbaar? Hoe tof de dingen ook zijn die je allemaal zou kunnen doen, je moet er de energie maar voor hebben. Het ene kind heeft volledige stilte nodig en een gestructureerde, prikkelarme plaats, het andere kind werkt het liefst met een muziekje op de achtergrond en dan is er nog een kleuter die onmogelijk kan stil zitten terwijl de anderen werken. Tussen al dat ge-moet zou je bijna vergeten je zegeningen te tellen en is het moeilijk om ook nog Gods stem hiertussen te horen fluisteren.

Markus 6:31 En Hij zei tegen hen: Komt u zelf mee naar een eenzame plaats, alleen, en rust wat uit; want er waren er velen die kwamen en die gingen, en zij hadden zelfs geen gelegenheid om te eten.

Dit lijkt haast onhaalbaar in een overvolle dagplanning, daarom is het goed om kleine rust- en nadenkmomentjes te nemen als mama. Ik probeer me hiertoe te zetten door bewust mijn zintuigen te gebruiken.

KIJK eens een keer écht naar je kinderen. Wilde je altijd al eens een vlieg zijn in hun klas? Dit is je - weliswaar in een andere context - kans! Hoe leert jouw kind het best? Hoe gaat hij/zij om met teleurstellingen en het aanlopen tegen de eigen grenzen? Maar ook: neem ze eens helemaal in je op. Bekijk de sproetenneuzen, spichtige schouders, zandvoeten van het buiten spelen, de denkrimpel in hun voorhoofd bij het werken, de onbewuste tong uit de mond, … Vergelijk met foto’s van afgelopen vakanties, haal de babyboeken eens boven. Kinderen vinden het zelf ook heerlijk om zichzelf zo klein te zien.

VOEL, knuffel, kus (ja, de huisgenoten zijn nog altijd kusbaar), aai, kneed eens een koek, ga een keer echt op het gras zitten in plaats van de vertrouwde stoelen in de kamer. Voel de zon op je gezicht en blijf dan ook even genieten. Voel de warme kinderlijfjes tegen je aan leunen als je een boekje voorleest.

RUIK de bezwete kinderhoofdjes, de zalige lentelucht, je eigen shampoo, want laten we eerlijk zijn: een douche pakken is soms de enige me-time die je krijgt tijdens de dag. Fiets eens een stukje verder en ruik de koeien, ruik het gras en de prachtige bloemen en struiken onderweg.

PROEF eens een ander soort fruit dat niet persé handig in de boterhamdoos moet passen. Hier staan fruitslaatjes vast op het menu om 10u want nu heb ik wél tijd om die te snijden. Misschien kun je eens een ander recept proberen en willen de kinderen wel meehelpen met koken?

LUISTER naar de zalige kleuterliedjes, naar hun eigen interpretatie van Engelse worshipsongs, naar - laten we eerlijk zijn - het gekibbel en geruzie van je eigen kroost, naar de voorstellen voor nieuw verzonnen spelletjes, naar hoe mensen opeens in pratende dieren veranderen, naar de vogels die echt al hun stinkende best doen en ook naar muziek die jij kiest en waardoor jij even tot rust komt.

… en vooral: neem er de tijd voor. Alles mag wat meer uitgerekt worden, de tijd mag wat meer kabbelen dan voorbijrazen, buiten spelen mag verlengd worden tot het zo donker en koud is dat je binnen weer kunt opwarmen. En terwijl de kinderen buiten zijn, neem dan je eigen momentje. Kom even tot rust bij God, laat de kruimels op de tafel voor wat ze zijn maar neem de schaarse rustige momenten om weer bij jouw Papa te gaan zitten. Adem in en uit, probeer bewust je spieren te ontspannen, doe je Bijbel open, en soms komt er dan opeens een moment waarop God spreekt. Misschien moet ik van deze Corona-state-of-mind maar wat overlaten als de hele gekte voorbij is.

- Berdienke Kouwen

Geef een reactie