Nieuws

BLOG - Dansend geven

Vrijgevigheid. Misschien nou niet per se het meest populaire onderwerp in onze samenleving. Geven is goed, daar is iedereen het over eens, maar zodra je mensen gaat aansporen om te geven wordt het gevaarlijk. Dan komt heel snel de gedachte 'ben je me nu aan het oordelen?'

In onze samenleving is het een gevaarlijk onderwerp. In de rest van de wereld daarentegen wordt hier heel anders mee omgegaan. Ik ben opgegroeid in een internationale kerk met veel culturen, waaronder ook Afrikanen. Ook ben ik zelf meermaals in Afrika geweest. Wanneer het daar tijd is voor de collecte gaat er geen mandje rond, nee de mensen gaan dansen! Het mandje met geld komt niet naar jou toe, het lijkt er niet op dat er van je verwacht wordt te geven. Nee, je gaat zelf naar het mandje toe, je wilt geven. Iedereen staat op en gaat letterlijk al dansend naar voren om daar zo vrolijk hun geld te geven. Dit eerstehands meemaken was voor mij een eyeopener. Zo kan het ook! De mensen die weinig hebben dansen als het eindelijk tijd is hun geld te mogen geven. Het is niet dat onderdeel in de dienst dat er ook nog even bij moet, maar het is hét feest van de dienst!

Wat betekent dat specifiek voor onze kerken? Moeten we nu ook maar iedereen de opdracht geven te dansen naar de bak met geld toe? Cultuurverschillen zijn er gelukkig met een reden, mensen zijn simpelweg anders. Mijn punt is de houding om het geven heen. De houding waarin je wilt geven, niet een waarin dat van je verwacht wordt.

Ook in de Bijbel komt de intentie van het geven terug. Het is ook direct een van de meest bekende Bijbelse teksten over geven, in Marcus 12:41-44: “Jezus ging tegenover de offerkist zitten en keek hoe de mensen er geld in wierpen. Veel rijken gooiden veel geld in de kist. Er kwam ook een arme weduwe, die er twee muntjes in gooide, ter waarde van niet meer dan een quadrans. Hij riep zijn leerlingen bij zich en zei tegen hen: ‘Ik verzeker jullie: deze arme weduwe heeft meer in de offerkist gedaan dan alle anderen die er geld in hebben gegooid; want die hebben gegeven van hun overvloed, maar zij heeft van haar armoede alles gegeven wat ze had, haar hele levensonderhoud.’” In dit gedeelte laat Jezus ditzelfde punt op een andere manier zien. Dat je geeft is niet wat de daad van geven speciaal maakt. Het is de houding waarmee je geeft. Als je je hele levensonderhoud in een kist stopt, doe je dat met heel andere intenties dan wanneer je een paar euro geeft op zondag. Geven gaat hem niet om het bedrag dat je doneert, geven gaat hem om je houding. Als jij met tegenzin 2 euro geeft, is dat heel anders dan wanneer je buurman met vreugde 50 cent geeft.

Ik wil je dus ook aansporen dat als je de volgende keer dat mandje met geld langs ziet gaan, je let op je houding. Krijg je een bepaalde aversie, probeer je houding dan aan te passen. Denk aan onze dansende Afrikaanse broeders. Denk aan de weduwe die haar hele levensonderhoud geeft. Let op je intentie, niet op het bedrag. Daar gaat het niet om. We zijn vrij om te geven, we mogen geven!


Samuël Visser
Student aan de Evangelisch Theologische Faculteit (ETF) Leuven

Geef een reactie