Nieuws

Elke dag is hetzelfde

Blogs

Dit jaar zou een nieuw jaar zijn: nieuwe school, nieuwe vrienden, nieuwe start. 

Maar het virus beet zich vast in een mens en verwoestte alle plannen die ik dit nieuwe schooljaar had: geen nieuwe vrienden, online lessen, het werk, de onzekerheid. Wanneer houdt het op? Wanneer gaat alles terug naar normaal? Wat is normaal?

Ik voel me slecht en praat erover met mijn vader. Hij begrijpt me, hij hoort me, hij ziet me. “ Had ik geweten dat jullie toekomst er zo zou uitzien, had ik nooit kinderen genomen. Dit is verschrikkelijk en ik wil dit jullie niet aandoen. Jullie zijn op een leeftijd om te leven, te beleven, niet om thuis te blijven.”

Ik word er gek van, elke dag is hetzelfde, zelfs het nieuws wisselt slechts weinig meer. Alle kranten koppen dezelfde dingen. Ik lees ze niet meer.

Ik ga wandelen, zonder muziek, zonder prikkels, om God te zoeken. Meer dan ooit sta ik dicht bij Hem en moet ik vertrouwen dat Hij mij vasthoudt. In de stilte kan ik meer met Hem praten en ik heb weer tijd om creatief bezig te zijn, om met Hem bezig te zijn.

Ik heb me dit half jaar meer alleen gevoeld dan in mijn hele leven, maar ik heb ondervonden dat ik altijd bij vrienden terecht kan. Ik ben daar zo dankbaar voor. De solidariteit onder andere op sociale media doet deugd. Het is goed om te zien dat ik niet alleen ben. 

Laten we elkaar steunen. Laten we de jeugd niet uit het oog verliezen. Hun periode van bloei en groei is veranderd, is ingeperkt. Dat doet pijn. Laten we rondom ons kijken, naar zij die ons nodig hebben, naar zij die om hulp schreeuwen en zij die niet durven schreeuwen. Omdat Gods hart voor hen allemaal klopt.

- Siemen (17), Diepenbeek 

Heb jij deze periode last van donkere gedachten? 

  • Daar is niks mis mee: het is oké om even niet oké te zijn
  • Praat erover met vrienden die je vertrouwt
  • Neem contact op met een jeugdleider 
  • Mail of chat met Chris

Geef een reactie