Nieuws

Jeugdwerkers aan het woord

Blogs

Niet simpel..., wel trots!

Het leven van een jeugdwerker in corona-tijden. Niet simpel is waarschijnlijk de eenvoudigste samenvatting. Maar zoals zo vaak, ook wel weer heel mooi en bemoedigend. Tijdens de eerste lock-down meer dan een jaar geleden begonnen we als JMT-leiding (JMT: Jeugd Met Toekomst) actief en enthousiast aan online samenkomen op vrijdag en in de Paasvakantie nog extra challenges via instagram, waarbij er iets lekker kon gewonnen worden, wat dan ook nog eens via een filmpje gevonden kon worden. We vlogen er in. Wisten wij veel dat die lock-down van drie weken, het hele verdere schooljaar zou duren. Na een tijdje was de fun er wel vanaf. Want alles verliep opeens via Zoom en dat waren we ondertussen toch wel een beetje beu.

Ik was zelf net voor de tweede keer mama geworden en vond het vooral handig dat ik nu vaker aanwezig kon zijn, omdat ik de verplaatsing niet moest maken en dichtbij ons babymeisje was, maar ook ik merkte wel al snel alle gebreken van het online samenkomen. Wat het toch extra van ons leidingsteam vroeg – indien jullie dit toevallig lezen, supertrots op jullie allemaal – maar ook het niet weten hoe het nu echt met onze tieners gaat. Het gebrek aan individuele gesprekken. En het elke week zien terugvallen van het aantal aanwezige deelnemers. Toen we dan eindelijk hoorden dat jeugdwerk vanaf juli door mocht gaan, hebben we onmiddellijk beslist om op 1 juli in het echt buiten te komen. Sommige leiding nog wat groggy van de examens, anderen moesten die dag nog werken, maar ’s avonds stonden ze er allemaal samen met ‘ne hoop enthousiaste tieners. We hadden buiten afgesproken en een uur voor de start was ik nog helemaal doorweekt geraakt van een fietstochtje naar de apotheker, maar op het moment dat we als leiding samenkwamen om alles voor te bereiden brak de zon door, echt een kippenvelmoment.

Het einde van de zomervakantie was een stressvolle periode. Wat waren nu de regels, in welke kleurencode gingen we starten, hoe konden we alles corona-proof maken, … zoveel vragen, niet altijd evenveel antwoorden. Maar opnieuw bewees het leidingsteam hoe sterk en flexibel het is – nogmaals enorm trots op jullie – en passen ze zich elke week aan, aan wat de omstandigheden ook zijn. Toen we terug naar online moesten, vond niemand dat leuk, want ondertussen zijn we Zoom en aanverwanten wel meer dan beu, maar toch blijven ze zich geven om creatief op zoek te gaan naar een zinvolle ingeving van zo een online avond. Iedereen was wel erg gelukkig dat we midden in de winter terug met tien personen buiten mochten afspreken. Dus op dit moment wordt er elke week druk gekeken naar weersvoorspellingen, wordt er met inschrijvingslijsten gewerkt zodat we max. groepen van 10 hebben en bevriezen we vrijdagavond gedurende 2 uur op de speelplaats van de School met de Bijbel. Maar wat mooi om te zien dat we terug met wat meer zijn, ook al is het koud en donker.

Dus om samen te vatten. Het afgelopen jaar was zeker niet simpel. Maar wat mooi en bemoedigend om te zien hoe tieners verlangen naar elkaar te zien – al is het bij vriestemperaturen in het donker – en hoe flexibel onze leiding is. Hoe hard zij ook verlangen naar iets te kunnen betekenen voor de tieners in deze tijden.

En natuurlijk waren er ook wel wat topmomenten online. Bijvoorbeeld kookactiviteiten, waarbij de tieners nu thuis zelf verantwoordelijk waren voor de rommel en de afwas en studies rondom gebed, waarbij er echt individuele tijd werd gegeven om dingen te verwerken en dan in kleine groepjes te bespreken. Dingen die in het echt dan weer moeilijker zijn, omdat je dan met een grote groep vaak in één lokaal zit. Of de maand januari die vier weken lang gevuld werd met online activiteiten, voorbereid door de tieners, omdat de meeste leiders midden in de examenperiode zaten. Allemaal mooie en bemoedigende momenten.

Sarah Elshout, jeugdwerker Evangelische kerk Bilzen

Geef een reactie