Nieuws

Sociaal isolement [Doorgeefblog]

Blogs

‘Hoe ervaar ik het sociaal isolement?’

Ik vind het vreselijk om de impact van de corona-crisis en de quarantaine te zien. De eenzaamheid, plannen die niet door kunnen gaan, mensen in een slechte thuissituatie die thuis moeten blijven, het verlies van velen en nog zoveel andere erge gevolgen van COVID-19.

Voor mij persoonlijk is het sociaal isolement helemaal geen nieuwe ervaring, behalve dat iedereen nu in hetzelfde schuitje zit. Door een slechte gezondheid heb ik al vaker in een soort van sociaal isolement gezeten. Ik had steeds pijn en na een tijdje was ik daar helemaal oververmoeid van. Ik kon niet meer naar school kon gaan, ik moest sport en andere hobby’s opgeven, ik kon veel minder 'ergens naartoe gaan' om af te spreken met vrienden. Zo heb ik al een paar keer voor lange tijd thuis gezeten.

Ik ben het gewend dat de meeste plannen die ik maak voorwaardelijk zijn. Ergens in mijn achterhoofd bereid ik me altijd voor op de teleurstelling van het moeten afzeggen van iets, doordat het fysiek niet gaat. Ook zat ik vaak alleen thuis, omdat al de rest naar school moest of moest werken. Ik voelde me door die dingen regelmatig eenzaam en verdrietig. Maar het is nu wel minder moeilijk voor mij dan voor anderen, die gewend zijn om de hele week bezig te zijn. Alleen het gemis van mijn verloofde valt echt zwaar. We hebben elkaar nog nooit zo lang moeten missen.

Ik vul mijn dagen met huiswerk maken, kaartjes sturen, chatten en bellen met vrienden en familie, een dagelijkse wandeling, veel lezen en het grootste deel van mijn tijd spendeer ik met het voorbereiden van onze trouw.

Ik ben deze week begonnen met '30daysofbiblelettering'. Dit houdt in dat ik elke dag één of meerdere bijbelverzen handletter. Zo ben ik creatief bezig (zalig!) en kan ik tegelijk voor mezelf een dagelijkse overdenking doen. Mijn favoriete vers tot nu toe is: Come to me and I will give you rest. Matthew 11:28. We mogen naar God toegaan, alles in Zijn handen leggen en Hij zal ons Zijn rust geven. Alles is zo onzeker nu, maar we mogen vertrouwen op God en weten dat Hij voor ons zal zorgen.

En dat doet Hij: ik merk dat God me in deze periode zegent met Zijn rust. Ik heb niet veel extra zorgen en mijn familie stelt het goed. Sommige dingen die ik nu moet doen of beslissen zijn nogal onzeker, maar elke keer blijkt achteraf dat het de juiste beslissing was. Zoveel dingen passen als puzzelstukjes in elkaar. Ik zie dat God daar Zijn hand in heeft en dat geeft me kracht! Het is soms moeilijk om dingen te laten gaan en af te wachten, maar ik weet dat ik mag vertrouwen op God en dat op een of andere manier alles wel goed komt!

Ik geef de pen door aan Sarah Truyens met de vraag: ‘Heb je in deze periode iets ontdekt/geleerd over jezelf?’

----------

Hasse Mantels

 

Geef een reactie